Zaufanie jest jak kartka papieru - raz zgniecione już nigdy nie będzie takie jak wcześniej.
żyje się chwilą, teraźniejszością, bo trzeba być realistą aby nie pomylić fikcji z rzeczywistością
Krztuszę się sobą. Duszę wspomnieniami. Rzygam teraźniejszością. Spierdoliłam wszystko to co miało jakikolwiek sens, pozwoliłam odejść tym,którzy powinni zostać. Nie życie jest piękne a chwile. Momenty zostające w naszej głowie tak długo aż ich nie ukryjemy.Żyjemy na pozór, na przekór, na opak, na swój sposób, na dwa tryby, na niby. Wybieramy źle, fatalnie, najgorzej, dobrze, trafnie, rzadziej najlepiej. Kochamy za mało, za późno, za wcześnie, za bardzo, za coś. Nigdy nie robimy czegoś tak jak powinniśmy. Rozumiemy i widzimy swój błąd po sprawie. Ludzie to ciekawe istotki. Potrafimy byś wszystkim a zarazem niczym. Potrafimy kochać a zarazem w tej samej chwili nienawidzić. Jak pomyślę, ile spieprzyłam, to mam ochotę sama sobie przypierdolić. Jednak po co samemu siebie dołować? Po długim nie ogarnięciu należy podnieść dupę i chociaż spróbować. Bo nie mając już nic - co szkodzi ?
Tagi:
.
05.02.2012 o godz. 16:43
